O autorce

Pochodzę z rękodzielniczej rodziny. Sztuka dziergania, haftowania i szycia jest u nas obecna na każdej ścianie, stoliku i szafie. Każde pokolenie wnosi coś nowego do arsenału technik zdobienniczych.
Mimo, że owe sztuki mam jako-tako opanowane, o co zadbała Mama, to niecierpliwa jestem z natury i chyba niewiele dużych prac udało mi się w życiu skończyć. Dlatego też długo szukałam techniki, w której mogłabym się spełnić.
Kiedy odkryłam decoupage, zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia. Najpierw próbowałam sama. Kupiłam książkę, spisałam listę zakupów, poszłam do Leroy Merlin, kupiłam wikol i czarną farbę do drewna. Pomalowałam, nakleiłam serwetkę w cudne białe róże… i co? I zonk… Wyszła mi biała plama z zaciekami Potem był jeden kurs, drugi kurs, mała fortunka zostawiona w sklepach dla plastyków i pierwsze prace, które macie okazję oglądać na niniejszej stronie.

Obecnie mam mało czasu na kultywowanie rodzinnego hobby. Te cenne chwile, które spędzam przy maszynie do szycia, czy też nad moim “pac-pacaniem” (tak domownicy nazywają moje decoupage’owe hobby od dźwięku, jaki wydaje gąbkowy pędzel) dają mi jakże potrzebną odskocznię od pracy i problemów dnia codziennego.

Nie bawi mnie sztuka dla sztuki. Lubię porządek, dobrą organizację, praktyczność i funkcjonalność. Wszystkie moje prace łączą w sobie te elementy.

Oprócz tego, że szyję, sporadycznie dziergam, maluję i obklejam różne praktyczne rzeczy dla siebie i domowników, część przedmiotów, o ile znajdą nabywców, chętnie sprzedaję, aby mieć środki na nowe materiały.

Zapraszam do odwiedzenia mojej galerii. Wykonuję prace z materiałów powierzonych, jak również sprzedaję gotowe wyroby.

Można kontaktować się ze mną za pośrednictwem komentarzy lub pisząc na adres pracowniaprzydasie@gmail.com.

 

Dlaczego nie kopiuję swoich i cudzych prac?

Otrzymuję zapytania od moich klientów, czy mogę wykonać przedmiot taki sam, jak na zdjęciu publikowanym na tym blogu. Odpowiedź brzmi: NIE.

Zamawiając przedmiot w mojej pracowni otrzymujesz gwarancję, że będzie to praca unikatowa. Z dwóch powodów:

Po pierwsze: uczyli mnie na studiach, że sztuka wymaga oryginalności i indywidualizmu. Gdybym wykonywała seryjnie takie same prace, byłabym rzemieślnikiem, a nie artystą. Otwierając pracownię nie zamierzałam otwierać manufaktury

Po drugie: wykonywanie takich samych prac jest po prostu nudne… Cierpię katusze, kiedy muszę „wyprodukować” 6 identycznych podkładek pod kubki.

A ponadto identyczne po prostu mi nie wychodzą.

Decoupage jest specyficzną gałęzią sztuki. Sam w sobie jest odtwórczy. Materiałem są motywy stworzone przez innych artystów. Na rynku dostępnych jest około 5000 wzorów serwetek i kilkaset wzorów papierów do decoupage.  Dlatego większość prac początkujących dekupażystek jest tak do siebie podobna. W moich pracach oczywiście przewijają się motywy serwetkowe ze względu na łatwość pracy z tym materiałem, jednak aby nadać przedmiotom charakteru i indywidualnego stylu mojej pracowni, wyszukuję dla moich klientów oryginalne reprodukcje, zdjęcia i grafiki.

Jest kilka motywów, które bardzo lubię i które powtarzają się na wielu moich pracach. Jednakże kolorystyka, materiały i wykończenie sprawiają, że prace są unikatowe. I zdarza się, że grymaszę i nie chcę robić po raz dziesiąty pudełka ze słonecznikami. Przeglądam wtedy swoje zbiory, testuję różne kolory i  w końcu wyciągam nową serwetkę z napoczętej paczki słoneczników i tworzę kolejne oryginalne pudełko. Jedyne w swoim rodzaju.

Cztery słowa o jeszcze jednej zasadzie, której jestem dozgonnie wierna: nie kopiuję cudzych prac. Zdarza mi się zainspirować kolorem, motywem, tłem, kształtem. Ale skopiowanie czyjejś ciężkiej pracy nie mieści się w moim poczuciu etyki.

I proszę nie proście mnie o amorki i Klimta.  Stworzono już chyba wszystkie możliwe zestawienia i kombinacje tych motywów. Na samą myśl o nich robi mi się niedobrze…